U jednoj zemlji dalekoj, behu to carobna vremena,
vladase jedna kraljica, beskraj joj bese granica.
Imase srce posebno, mada to nije ni slutila,
u njemu bese skrivena vecnog prokletstva magija.
Oci je zle posmatrase, strasna se zavera kovala…
Crni gospodar naumi, kraljici srce slomiti.
Tako i bese secam se, taj crni mag je osvoji,
kraljci srce prepuce, kraljevstvo tamom prekri se…
Nestade sunca mrak pade na raj.
Vecna tama i tuga oznacise kraj.
Iz slomljenog srca jos odzvanja glas,
ja ga cujem ponekad u svakom od nas.
