“Ein Sänger in den frommen Rittertagen …”
(L. Uhland)
Bijaše pjesnik u starinskoj dobi,
Koji dijelić pobožne mejdane,
Ovak slugi svom govorit stane,
Kad zla jednim sulica ga probi:
“U zlatan sud što ga od Nje dobi,
Metni srce kad jednom izdane,
pa odnesi u domaće strane
K Njoj što tu me čeka u žalobi.”
Tako, dušo, i ja, što te slavim,
Izdisavam izvan domovine,
Ko da grlim na prsih smrt hudu.
Primi srce, kad se već prestavim,
Najvjernije što za tobom gine,
U sonetâ tih zlaćenom sudu.
