I den denes ko sonliva pesna
ke doleta miris na cresa
koga prolet ke rascuti v pole
edna cresa sto mene me ceka
Koga morav da odam im rekov
se sto imam i kuka i niva
neka zeme sto mu treba sekoj
no cresata da ja najdam ziva
Sto e toa vo lugeto tazno
sto ziveat vo zivoti tugi
koj vo moeto minato plovi
sosem mirno i bez da se srami
Samo veterot glasot go slusa
i ko eho se vrati pak v dusa
ubava pesna ne saka bas sekoj
i na slavej kamen frla nekoj
Ne, ne nebo ova sto vi nudat
ne sonceto zlato sto sveti
ako mozat bi go prodale Boga
na niv samo eden ke im sudi
